Amalia Méndez Lombao

Voute chorar unha bágoa cada día.

17/02/2008

Voute chorar unha bágoa cada día.


Unha perla de auga por cada bico que me deron os teus

beizos de maxia.


Voute chorar no momento en que esperte e saiba que non te

volverei amar.

Voute falar cada día,

aínda que ninguha verba acerte a nomearte para que saibas que existo aínda,

corrompida por ti,
e pola dor que asulaga o vento na búsqueda infinita.


Voute buscar entre os ollos perdidos das xentes,
entre as rúas valeiras
ata borrar as miñas pegadas de sombra.


Bálsamo de efecto alucinóxeno,

cicatriz sempre aberta,

fluxo de dor que levo permanente na gaiola dos sentidos.